จอยต้องการความรื่นรมย์หนึ่งกระป๋อง จอยต้องการมันเดี๋ยวนี้
ทุก ๆ วัน จอยจะต้องดื่มความรื่นรมย์หนึ่งกระป๋องทุกเช้า
หนึ่งกระป๋องในตอนเที่ยง และสองกระป๋องในตอนเย็น
และในบางคืนเธออาจจะต้องดื่มอีกหนึ่งกระป๋องก่อนนอน
หมอที่เคยตรวจสุขภาพของเธอเคยบอกให้เพลา ๆ การดื่มความรื่นรมย์ลงบ้าง
และซื้ออารมณ์อื่น ๆ เช่นความโศกเศร้า โกรธ หรือความหวาดกลัวดื่มเสียบ้าง
ร่างกายของเธอจะได้อยู่ในสภาวะสมดุล
แต่จอยรู้สึกว่า ร่างกายของเธอถูกโถมทับด้วยความโศกอยู่ทุกวัน และตลอดเวลา
หากเธอไม่โศกเศร้า เธอก็จะหวาดกลัว หรือโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
เธอเบื่อรสชาติขม ๆ ของความโศกเศร้า และรสชาติฝาดลิ้นจากความขลาดกลัว
หรือแม้แต่รสชาติจัดจ้านของความโกรธที่เธอไม่อยากจะลิ้มลองมันอีก
รสชาติหวานสุดขีดของความรื่นรมย์เท่านั้นที่เติมเต็มเธอ
และทำให้เธอประคองจิตใจให้สามารถดำเนินชีวิตในแต่ละวันต่อไปได้
ถึงเธอจะรู้ว่ารสชาติหวานบาดคอและอารมณ์ความสุขสำราญชั่ววูบ
ที่ล้วนแล้วแต่มาจากการปรุงแต่งด้วยเคมีภัณฑ์นา ๆ ชนิด
ที่อาจส่งผลเสียมหาศาลต่อร่างกายของเธอ หากเธอรับมันเข้ามาในร่างกายมากเกินไป
วันนี้ จอยทะเลาะกับเพื่อนร่วมงานตั้งแต่เช้า เธอกระฟัดกระเฟียดออกจากบริษัทมา
และเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ ถามหาความรื่นรมย์หนึ่งกระป๋อง
พนักงานในร้านบอกว่าในตอนนี้ ความรื่นรมย์กำลังขาดตลาดอย่างมาก
แต่ละคนเมื่อเข้ามาในร้านสะดวกซื้อล้วนหยิบฉวยความรื่นรมย์ติดตัวกันไปไม่ต่ำกว่าสองกระป๋อง เมื่อสักครู่ก็เพิ่งจะมีคนมากว้านซื้อไปเป็นจำนวนมาก
คำตอบที่จอยได้รับยิ่งทำให้เธอหัวเสียยิ่งขึ้นไปอีก
เห็นดังนั้นพนักงานจึงลองเสนอว่า เธอควรดื่มความโศกหรือความขลาดสักหน่อย
เพื่ออารมณ์ของเธอจะได้สมดุลขึ้น
ได้ยินดังนั้นจอยจึงฉุนขาด
กระทืบเท้าออกจากร้านสะดวกซื้ออย่างสุดทน
จอยออกมานั่งสูบบุหรี่ที่ม้านั่งในสวนสาธารณะแถว ๆ นั้น
เพื่อปรับอารมณ์ให้ดีขึ้นเล็กน้อย
แต่นั่นก็ยังช่วยได้ไม่มากนัก
ความรื่นรมย์สักกระป๋องเท่านั้นจึงจะช่วยเธอได้
คิดได้ดังนั้นเธอจึงลุกขึ้น ออกเดินเที่ยวไล่ถามหาความรื่นรมย์กระป๋อง
ไปทั่วบริเวณรอบ ๆ บริษัทของเธอ
แต่ไม่มีที่ไหนมีเหลืออยู่เลย ยิ่งบริเวณสำนักงานอย่างนี้ด้วยแล้ว
ความรื่นรมย์ คือสินค้าขาดแคลนอย่างแสนสาหัส
ในขณะที่อารมณ์อื่น ๆ อย่างความโกรธหรือความขลาดกลัว กลับเหลือล้นไร้การเหลียวแล
คงเพราะทุกคนในอาณาเขตนี้ พบเจออารมณ์ทั้งสองอย่างนี้มาจนเกินพอแล้ว
แต่จอยยังคงไม่ยอมแพ้
ด้วยอารมณ์โกรธขึ้งผสมกับความเศร้าหมองเล็ก ๆ ที่กดทับเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ
เธอเดินไปตามตรอกซอกซอยทุกเส้นทางที่สองเท้าจะนำเธอไปได้
จนจอยมาเจอกับร้านสะดวกซื้อเก่าซอมซ่อดูลึกลับแห่งหนึ่ง
จอยไม่รอช้า ขอเสี่ยงดวงลองถามดูสักครั้ง
คำตอบของเจ้าของร้านสูงวัยทำให้จอยถึงกับลิงโลด ยังมีความรื่นรมย์กระป๋องเหลืออยู่
แต่รอยยิ้มก็มีอันจางหายไปจากหน้าของจอยอย่างรวดเร็ว
เพราะเจ้าของร้านเสนอขายความรื่นรมย์กระป๋องในราคาที่สูงกว่าปกติถึงสามเท่า!
จากเดิมในราคาหนึ่งร้อยบาทก็ถือว่าถูกปรับขึ้นมาสูงมากแล้ว
นี่จ้อยต้องจ่ายถึงสามร้อยเพื่อความรื่นรมย์กระป๋องเดียวเชียวหรือ
นั่นเป็นเงินจำนวนไม่น้อยเลย จอยนิ่งคิดอย่างลังเลทั้งยังหัวเสีย
แต่เพียงไม่นาน จอยก็ตัดสินใจควักเงินให้กับเจ้าของร้าน
แถมยังซื้อเผื่อเก็บตุนไว้อีกสองกระป๋อง
จะให้เธอทำอย่างไรได้เล่า ?
เมื่อออกจากร้าน จอยไม่รอช้า รีบเปิดกระป๋องและยกความรื่นรมย์ขึ้นยกซดทันที
รสหวานแสบลิ้นซึมซ่านเข้าสู่ลำคอของเธออย่างรวดเร็วจนเธอสำลัก
จอยต้องหยุดพักเพื่อไอเป็นเวลาเกือบนาที
จอยจึงคิดได้ว่าเธอควรจะค่อย ๆ จิบและเก็บไว้ให้นานที่สุด
เพราะหากหมดชุดนี้ เธอก็ไม่แน่ใจว่าจะหาซื้อได้อีกเมื่อไหร่
จอยก้มมองนาฬิกาข้อมือ เกือบบ่ายสองโมงแล้ว
จอยตกใจมาก นี่เธอออกมาตามหาความรื่นรมย์กระป๋องนานขนาดนี้เลยหรือนี่
เธอรีบเรียกวินมอเตอร์ไซค์กลับมาที่บริษัทของเธอทันที
แน่นอน เธอถูกหัวหน้าเอ็ดตะโรเสียยกใหญ่ ก่อนจะไล่ตะเพิดเธอออกจากห้องของเขา
ให้เป็นที่อับอายแก่เพื่อนร่วมงานทุกคน
จอยต้องแอบซ่อนตัวที่บันไดหนีไฟเพื่ออัดบุหรี่และจิบความรื่นรมย์สักสองสามอึก
ก่อนจะพอบังคับตัวเองให้ทำงานต่อไปจนถึงตอนเย็นได้
ตกเย็น เหมือนโชคร้ายและความยุ่งยากจะยังตามระรานจอยอย่างไม่ลดละ
ฝนห่าใหญ่กระหน่ำตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา
เห็นดังนั้นจอยจึงโทรหาแฟนหนุ่มและอ้อนวอนให้เขามารับ
เขาและเธอเถียงกันสักพัก ก่อนแฟนหนุ่มของเธอจะตกปากรับคำอย่างเสียไม่ได้
ก่อนจะวางสายอย่างมีโมโห ทำให้จอยเกิดอาการเดือดดาลเล็ก ๆ ขึ้นมาอีกคำรบหนึ่ง
จอยอยากจิบความรื่นรมย์สักหน่อย แต่ก็หักห้ามใจไว้
มองในแง่ดี อย่างน้อยเขาก็ตกลงจะมารับเธอ
หนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมงผ่านไป แฟนหนุ่มของจอยก็ยังมาไม่ถึง
เธอทั้งโทรหา ไลน์หา ทิ้งข้อความไว้ในกล่องข้อความเฟซบุ๊กของเขา
แต่คำตอบที่เธอได้รับจากเขาในทุกช่องทางการสื่อสารก็คือ
เขากำลังจะไปถึงแล้ว ให้เธอใจเย็น ๆ หน่อย
จอยพยายามเข้าใจแฟนหนุ่ม และพยายามสงบสติอารมณ์แล้ว
แต่เธอก็ยังอดโมโหและน้อยใจเขาไม่ได้ วันนี้เธอเจอเรื่องแย่ ๆ มามากพอแล้ว
และทั้ง ๆ ที่เธอขอร้องเขาแล้ว เขาจะยอมเลิกงานเร็วเสียหน่อยเพื่อมารับเธอไม่ได้เชียวหรือ
ผู้คนในบริษัทบางตาลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็เหลือจอยเพียงคนเดียว
เธอเริ่มทนไม่ไหวจึงยอมเปิดกระป๋องความรื่นรมย์และค่อย ๆ ดื่มอย่างใจเย็น
แต่เผลอเพียงพริบตาเดียว
เธอก็ยกกระดกรวดเดียวหมด
วินาทีนั้นจอยรู้สึกดีขึ้นมากทีเดียว บนใบหน้าเริ่มมีรอยยิ้มอ่อน ๆ แต้มอยู่
แต่คล้อยผ่านเพียงไม่กี่นาที เธอก็ทั้งรู้สึกเสียดายและเสียใจ
ย่างเข้าสู่ชั่วโมงที่สามที่ฝนยังคงตกลงมาอย่างหนัก
ในที่สุดแฟนหนุ่มของจอยก็ส่งข้อความมาบอกว่า
เขาจอดรถรอเธออยู่ที่หน้าบริษัทแล้ว
เห็นดังนั้นจอยจึงรีบหยิบกระเป๋าที่เตรียมรอไว้ตั้งแต่สามชั่วโมงก่อน และออกจากบริษัททันที
ระยะห่างระหว่างประตูบริษัทและรถของแฟนหนุ่ม แม้จะเป็นเพียงระยะสั้น ๆ
แต่ด้วยฝนที่ตกหนัก แม้จอยจะรีบวิ่งเพื่อไปยังรถเพียงใด
สายฝนก็ยังสาดซัดใส่เธอจนเปียกโชกไปทั้งตัว
จอยผลักตัวเข้าในรถก่อนปิดประตูอย่างแรงจนแฟนหนุ่มต้องร้องท้วงออกมา
ชั่วขณะหลังจากออกรถ จอยเป็นอันต้องระเบิดอารมณ์ที่ถูกเก็บกักมาอย่างยาวนานตลอดวัน
ความกราดเกรี้ยวของเธอโหมกระหน่ำราวอัคคีภัยร้ายแรงที่พร้อมจะเผาทำลายทุกสิ่งรอบข้าง
ถ้อยคำผรุสวาท ตัดพ้อ เดินทางออกมาจากริมฝีปากเรียวบางของเธออย่างต่อเนื่อง
สองมือปัดป่ายอย่างไร้ที่ทางระบายอารมณ์
จอยอัดฉีดความโกรธของเธอออกมาอย่างไม่มีทีท่าจะสิ้นสุดไปตลอดทาง
เมื่อมาถึงหน้าบ้านของจอย แฟนหนุ่มก็ดับเครื่องรถยนต์
ก่อนจะบอกกับเธอว่า เขาขอแยกทางกับเธอ ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
การระเบิดอารมณ์รุนแรงของจอยมอดดับลงทันที
เธอแทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เธอได้ยินจากแฟนหนุ่มเมื่อสักครู่เลย
เธอค่อย ๆ หันไปหาเขาช้า ๆ แฟนหนุ่มของเธอเพียงพยักหน้าเงียบ ๆ
คำถามมากมายอัดแน่นอยู่ในอก แต่ก็ไม่มีคำพูดใดเล็ดรอดออกมา
จากปากที่กำลังเม้มแน่นของจอย
ราวกับอ่านใจเธอออก แฟนหนุ่มของเธอบอกว่า
เขาเหนื่อยเกินทนกับอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ประเดี๋ยวประด๋าวของเธอ
และเขาก็ไม่แน่ใจอีกต่อไป
ว่าที่เธอมีความสุขเวลาอยู่กับเขานั้น เพราะตัวเขาจริง ๆ
หรือเพราะความรื่นรมย์กระป๋องที่เธอเสพติดมันเสียเหลือเกิน
เธออยากอธิบายให้เขาเข้าใจ
แต่ใบหน้านิ่งสงบที่ไม่มีเค้าลางของความเศร้าโศกหรือลังเลใจอยู่แม้แต่น้อยของแฟนหนุ่ม
ผลักไสถ้อยคำทั้งหมดกลับเข้าไปในลำคอของจอย
เธอเพียงพยักหน้าช้า ๆ กล่าวคำขอบคุณราวเสียงกระซิบ
ก่อนกระชับกระเป๋าในมือ ลงจากรถและปิดประตูแผ่วเบา
ฝนยังคงตกพรำ ๆ เธอมองรถของแฟนหนุ่มที่แล่นจากไปจนลับสายตา
เขาจากไปแล้ว และไม่มีสิ่งใดที่เธอจะทำได้
จอยค่อย ๆ ไขเปิดประตูบ้านด้วยมืออันสั่นเทิ้มทั้งจากความหนาว
และแรงกระทบกระแทกทางความรู้สึก
เธอทำกุญแจพลัดหล่นอยู่หลายครั้ง
จนในที่สุดเธอก็เปิดประตูได้ จอยเข้าไปในบ้านอันมืดสนิท
เธอเปิดสวิทช์ไฟ ทรุดนั่งบนเก้าอี้ในห้องครัวอย่างอ่อนล้า
ความเปียกชื้นจากเสื้อผ้าที่สัมผัสกับสายฝนเป็นระยะเวลานาน
ส่งผ่านความเฉอะแฉะและหนาวเหน็บมาสู่เธอ
แต่เธอก็เหนื่อยเกินกว่าจะถอดมันออก
เธอโอบกอดร่างกายอันสั่นเทาของตัวเอง
เธอยันตัวลุกขึ้น เดินไปที่ตู้เย็น เปิดประตูสอดส่ายสายตา
ตอนนี้เธอต้องการความเศร้าโศกสักกระป๋องหนึ่ง
เธออยากร้องไห้ แต่ตอนนี้เธอจุกเจ็บเกินกว่าจะขับเค้นน้ำตาออกมาได้
เธออยากดื่มความเศร้าโศกให้มันทับถมกันมากพอจนเธอสามารถร้องไห้ออกมาได้
มองไปทางด้านขวา เห็นกระป๋องความเศร้าโศกที่เธอซื้อมาเมื่อนานมาแล้ว
เธอเปิดกระป๋องแล้วยกขึ้นซดรวดเดียวจนหมด รสขมขื่นไหลสู่ลำคอของเธออย่างรวดเร็ว
แต่เธอเลือกที่จะมองข้ามรสชาติสุดฝืดฝืนของมันไป
เธอวางกระป๋องลงก่อนจะทรุดนั่งลงข้าง ๆ ตู้เย็น
ความโศกเศร้าที่เธอดื่มลงไปเริ่มออกฤทธิ์
เธอเริ่มรู้สึกเศร้ามากขึ้นเรื่อย ๆ
มวลความโศกเศร้าไหลเอ่อขึ้นมา แปรสภาพเป็นหยาดน้ำใส ๆ
หนึ่งหยดไหลตกกระทบที่ข้างแก้มของเธอ
ตามด้วยหยดที่สอง หยดที่สาม
มาถึงตอนนี้ จอยกำลังนั่งร้องไห้ฟูมฟาย เสียงสะอื้นไห้ของเธอดังไปทั่วห้อง
ความโกรธที่สะสมมาทั้งวันรวมกับความเศร้าจากการถูกบอกเลิกไหลหลั่ง รุนแรง
ราวกับทำนบน้ำที่พังทลาย
หรือเธอจะดื่มมันมากไป ความเศร้าโศกอยู่ในตัวเธอมากเกินไปแล้ว
หยดน้ำตามากมายยังคงถูกขับออกมาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุดลงง่าย ๆ
จอยรู้สึกราวจะขาดใจ
เธอทนไม่ไหวแล้ว
เธอโศกเศร้าเหลือเกิน
เธอโศกเศร้ามากเกินไปแล้ว
เธอต้องการความรื่นรมย์เดี๋ยวนี้ และต้องการมันเป็นจำนวนมากด้วย
จอยรวบรวมกำลังที่เหลือผุดลุกขึ้น
ก่อนจะพาร่างกายที่ยังไหวโยนจากการสะอื้นไห้พาตัวเองออกจากบ้าน
มายังมินิมาร์ทเจ้าประจำของเธอ
เธอพุ่งตรงไปที่โซนขายอารมณ์อัดกระป๋อง
แล้วกวาดต้อนความรื่นรมย์ทั้งหมดที่อยู่บนชั้นลงมาเป็นจำนวนมาก
มากเท่าที่สองแขนบอบบางของเธอจะรับไว้ได้
จอยเดินหอบหิ้วความรื่นรมย์กระป๋องเดินโซซัดโซเซมาที่แคชเชียร์อย่างยากลำบาก
พนักงานหนุ่มที่เคาน์เตอร์มองหน้าจอยอย่างหวาด ๆ
แต่เมื่อเห็นใบหน้าเหยเกจากการสะอื้นของจอย
เขาก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าค่อย ๆ
หยิบกระป๋องความรื่นรมย์มาสแกนราคาให้เธอทีละกระป๋องจนครบ
นั่นเป็นเงินจำนวนที่สูงทีเดียว แต่จอยก็ไม่สนใจ
เธอกระแทกเงินสดลงบนเคาน์เตอร์
ก่อนจะคว้าถุงบรรจุความรื่นรมย์กระป๋องแล้วเดินออกมาโดยไม่สนใจเรื่องใดอีก
เมื่อถึงบ้าน จอยก็ยังไม่หยุดร้องไห้ น้ำหนักของความโศกเศร้ายังคงทับถมเธอ
เธอทรุดนั่งลงที่โซฟาในห้องนั่งเล่น กระแทกถุงจากร้านสะดวกซื้อ
ก่อนจะหยิบความรื่นรมย์กระป๋องหนึ่ง เปิดฝาและยกดื่มรวดเดียวจนหมด
รสหวานซ่านลิ้นไหลลงไปอย่างรวดเร็ว จอยกระแทกกระป๋องลงบนโต๊ะอย่างแรง
แหงนหน้ารอคอยให้ความรื่นรมย์มอบความสุขคืนให้แก่เธออีกครั้งหนึ่ง
แต่เธอก็ยังรู้สึกเจ็บแปลบในอก
เธอยังคงรู้สึกเสียใจอยู่
ภายในจิตใจของเธอยังคงขับกลั่นหยาดน้ำใส ๆ ออกมา
เธอยังคงสะอื้นอยู่
จอยหยิบความรื่นรมย์อีกกระป๋อง ซดดื่มอึดเดียวจนหมดอีกครั้งหนึ่ง
ไม่รอช้า เธอรีบคว้าหยิบอีกกระป๋องต่อไปเทลงลำคอทันที
การดื่มความรื่นรมย์ทั้งสามกระป๋องในรวดเดียวทำให้เธอสำลัก
เธอไอโขลกอย่างรุนแรงก่อนจะนั่งพักหายใจยาวนาน
แต่ได้ผล ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกมีความสุขขึ้นมาแล้ว
ความรื่นรมย์ที่เธอดื่มเข้าไปกำลังสั่งการสมองของเธอ
ทำให้เธอมีความสุข รอยยิ้มน้อย ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าของจอย
ก่อนจะกลายเป็นเสียงหัวเราะเล็ก ๆ
ได้ผล เธอคิดในใจ
เธอเปิดความรื่นรมย์กระป๋องที่สี่
ความรื่นรมย์กระป๋องที่ห้า
ความรื่นรมย์กระป๋องที่หก
.
.
.
จนถึงกระป๋องที่เท่าไหร่ จอยก็ไม่รับรู้อีกแล้ว
เธอรู้แต่เพียงว่า ตอนนี้เธอมีความสุขเหลือเกิน
เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั้งบ้าน
เธอหัวเราะออกมาด้วยความสุข เธอมีความสุขจนอยากจะเต้นรำ
เธอหมุนตัวไปรอบ ๆ และหัวเราะไปด้วยอย่างแสนสุข
เสียงหัวเราะคิกคักจากความสุขสังเคราะห์ยังดำเนินต่อไป โดยไม่มีทีท่าว่าจะสงบลง
ความรื่นรมย์กระป๋องในมือกระฉอกออกมาทั่วบริเวณ แต่เธอไม่สนใจ
จอยเริ่มขาดอากาศหายใจจากการหัวเราะอันยาวนาน
แต่จอยก็ยังมีความสุข
จอยมีความสุขเหลือเกิน
เสียงหัวเราะของจอยเริ่มจางหาย
พร้อมลมหายใจที่ค่อย ๆ ขาดห้วงลง
จอยยังหัวเราะไม่หยุด หยาดน้ำใส ๆ ไหลออกมาจากดวงตาและริมฝีปากเปื้อนยิ้ม
ไหลลงมารวมกันที่ปลายคาง
เสียงหัวเราะค่อย ๆ แผ่วเบา ก่อนจะจางสลายพร้อมลมหายใจห้วงสุดท้ายของเธอ
จอยนอนนิ่งสนิทอยู่บนพื้น พร้อมรอยยิ้มแสนหวานระบายทั่วใบหน้า
จอยมีความสุขเหลือเกิน.